La domo de karotoj
{ Miaj ĝenaj skribaĵoj }

Mi havas averton ĉe la kapo de ĉi tiu blogo por averti vizitontojn pri mia ĝeneco. Mi nuligis miajn kontojn laŭeble en sociaj TTT-ejoj.

Mi antaŭe plendis pri la manko de amikoj. Certe mi ŝatus esti ordinara. Sed kiam oni estas tiom netolerebla kiom mi, tio ne estas eblo.

Mi volas diri mian decidon. Mi decidis, ke amikoj–veraj amikoj–estas neeblaj. Antaŭ kelkaj semajnoj mi parolis al Ronda en la biblioteko de la altlernejo, dum mi atendis la grupanojn por nia grupa parolo. Post mi estis Marko, viro kiun mi antaŭ proksimume du jaroj ametis, sed je tiu tempo forkuris de mi rekte post kiam mi demandis, kiel li fartis (tio estis tiom malĝentila). Mi ankoraŭ opinias lin amorveka, sed mi evitas lin. Post kiam li iris al elpruntis la librojn, mi diras, kiel li traktis min, kaj ŝi diris, “Marko estas stranga”.

Ronda kaj nia kuna amikino Marnjo jen estas afablaj kaj jen ignoras min, nomas min mensogulo, k.t.p. Mi ne sentas, ke mi plu estu en tia malbona interrilato.

Lastsemestre Vilĉjo iam parolus al mi. Mi sciis, ke li ne efektive ŝatis min, sed mi malgraŭe sidus kun li. Post la semestro mi invitis lin kiel amikon en MySpace. Surprize li allasis. Mi sendis al li mesaĝon al kiu li neniam respondis. Pli malfrue li forigis min el lia amika listo. En altlernejo li ignoris min. Ĵuse li refoje estas estanta afabla, sed mi ne pardonas lin. Hieraŭ mi vidas lin kaj mi ŝajnigis legi ion dum li pasis. Tiam mi iris al alia etaĝo por tute eviti lin. Mi ne bezonas lin kaj lian falsan toleron.

Ankaŭ hieraŭ pli malfrue dum mi atendis la antaŭan klason eliri, Marko pasis min kaj ridetis. Mi ignoris lin. Ankaŭ estas tro malfrue; se li estus afabla, li havis ŝancon antaŭ du jaroj. Mi ne bezonas lin, aŭ Vilĉjon, aŭ Rondan, aŭ Marnjon, aŭ iun ajn alian falsan amikon. Homoj estas aĉuloj, kaj mi devas konscii tion. Nun, mi povos daŭrigi la vivon kaj scii, ke mi neniam havos amikojn, kio estas pli bona ol la mistrakto de homoj al mi. Ĉi tio memorigas min, kial mi ne eliris la domon dum pli da jardeko. Sed mi devas, kaj konscias, ke mi estas pli feliĉa homo, kiam mi ne havas la problemon de homoj. Restanta for de sociaj TTT-ejoj estas verŝajne la plej bona afero, kion mi longe faris.

Pli maljuna ino ŝajnigis esti amserĉanta knabo por elĉerpi informojn el knabino. Fine la trompo finiĝis kaj la knabino, sentanta rifuzitan suicidis.

Nu, ĉi tiu estas tragedio, sed mi havas komentojn. Unue la knabino jam havis mensajn problemojn. Due ŝi klare ne povus allasi rifuzadon. Ekz-e por mi mi estis rifuzata dum multaj okazoj antaŭ mi konsciis, ke estas io profunde malprava pri mi, kiu igas aliajn tiom malamas min (precipe virsamseksamuloj). Eble iu ne povas allasi la fakton, ke tiu neniam amiĝas, kiel mi jam allasis.

Nu, la afero gravos pro tio, ke ĝi decidos iujn aferojn pri interretaj leĝoj.

La partoj por mia biciklo ankoraŭ ne venis. Estas bone. Se mi ne ricevas ilin antaŭ Kristnasko mi aĉetos novan el la loka biciklovendejo (dum miaj gepatroj estas vizitantaj miajn gefratojn). Evidente kiam io paneas kun mia biciklo, riparado ne estas rapida, kiel kun ordinara modelo, kiun biciklovendejo povas rapide ripari.

Hieraŭ estis neĝo, sed mi povus bicikli al altlernejo, se mi havus la povon. En la konstruaĵon mi pasis Leon. Mi nervoziĝis, tamen mi scias, ke mi ne havas ŝancon kun iu ajn viro (precipe kun aliseksamulo kiel Leo). Li parolis tra sia poŝtelefono, sed diras ion. Eble al la telefonato, eble estis “mi estas aliseksama”. Mi ne certas.

Sed la nokto (la unua semestro de la hispano) estis bona.

Hodiaŭ matenaj kursoj nuliĝis pro la vetero. Mi estis feliĉa, pro tio, ke mi ne volis iri. Estis nur Retado, kiun mi povas lerni sen instruisto. Mi ne certas pri morgaŭ. Mi ŝatas la hispanan, do mi volas iri. Mi ankaŭ havas mian parolon preta, sed probable ne devos diri ĝin, eĉ se la kurso okazos. Mia parolo estas pri la klavaro Dvorak; sed kun mia (mal)bonŝanco, mi neniam povos eduki miajn samklasanojn pri tiu afero.

Eble ŝi malvenkis dum la konkuro por esti la elektito de la demokratia partio, sed enoficiĝonta ŝtatestro Barack OBAMA elektis la senatanon el Nov-Jorkio Hillary CLINTON (edzino de la fam(aĉ)a eksa ŝtatestro Vilĉjo CLINTON) esti la ministro pri la ŝtato dum sia direktado.

Mi fine solvis ĉi tiun problemon. Fakte mi nun estas tajpanta en Vim en xterm-a fenestro.

La problemo: eo_XX.UTF-8 ne estas subtenata lokaĵaro en la xterm de Ubuntu (mi certas, ke ĝi funkciis en Mandriva). Oni povas uzi la lokaĵaron en_US.UTF-8 kaj supersignoj funkcias, sed la Esperantigoj de programoj estas neuzeblaj. Post serĉado mi eltrovis la solvon. Valorizi la variablon LC_CTYPE al en_US.UTF-8 por ebligi la supersignojn (kapabli eligi signojn laŭ Unikodo) kaj valorizi la variablojn LANG kaj LANGUAGE al eo_XX.UTF-8 por ebligi laŭ haveblo la Esperantigojn de programoj.

Mi ŝatas Linkon. Ĝi estas rapida, efike uzas la memoron, neniam paneas k.t.p. Sed mi ne povas uzi ĝin pro tri kialoj:

1. Tro da TTT-ejoj ne funkcias kun ĝi. Kompreneble tio estas problemo kun la TTT-disvolvantaro, ne kun la TTT-legilo. Ni bezonas pli da edukado pri aliaj specoj de TTT-legiloj.
2. Neniuj legosigno-ŝlosilvortoj. Tiuj estas fundamente necesaj.
3. Neniuj langetoj. Linko povus realigi langetojn, simile al bufroj en Vim.

Pli frue en ĉi tiu monato Barack OBAMA, senatano el Ilinojo, estis elektita ŝtatestro de Usono (komencante en januaro). Ĉiuj traktas la fakton, ke usonanoj elektis nigrulon por tiu posteno kiel miriga.

Antaŭ kvardek jaroj pastro Martin Luther KING la dua murdiĝis pro sia kredo je la egaleco de homoj el ĉiuj rasoj. Nun, ni havas nigrulan elektitan ŝtatestron. Tio estas miriga, sed ne surpriza.

OBAMA jam faras aferojn pli afablaj al gesamseksamuloj. Tio estas grava paŝo. Mi esperas, ke li plenumos la eksiĝadon de la politiko, kiu malpermesas gejojn eniri la armeon. Estas stulta politiko pro tio, ke ĉiuj el niaj aliancanoj permesas tion ĉe gejoj; ankaŭ tradukistoj de la araba maldungiĝis, malgraŭ tio, ke ni bezonas ilin dum milito.

OBAMA komisias siajn novajn komisiitojn. La estro de la FCC (Federa Komunikado-Komisiono) komisiiĝas. Mi esperas, ke li elektos bonan elektaton, kiu malstriktigos la cenzuradon de aferoj elsendate per radioondoj.

Mi legis la finan ĉapitron en mia lernolibro de Analizo de sistemoj. Morgaŭ estos parolo kaj tiam mi nur bezonas fari la taskon, la finan paperon kaj la finan ekzamenon. Mi certe esperas, ke mi sukcesos.

En la hispana, ho! Mi certas, ke Brandono scias, kiom mi estas altirita al li. Li surhavis ŝorton, kiu elmontris la formon de liaj belaj pugo kaj kaco. Mi ĵaluza al lia fianĉino; mi ŝategus havi atingon de tiu kaco.

Mi estis grupigita kun du inoj. Uzante komparajn adjektivojn ni devis diri, kiu estas pli bela: Penélope CRUZ aŭ Meg RYAN. Nu, gejo scius tion. Mi diris, Penélope CRUZ pro tio, ke mi opinias, ke Meg RYAN ne estas eĉ beleta.

Ambaŭ el miaj grupanoj ne bone komprenas la lingvon. Facilaj aferoj kiel tempoj, la konjunkcio que (ke), la uzado de de (da) por kvantoj k.t.p.

En publikparolado estis interesa. Plejparto da la klaso ne venis, kaj tiuj, kiuj estis tie ne havas siajn parolojn preparitajn. Ni ne havis klason lastasemajne, do ekzistis nenia preteksto (bona). Ŝi vokis min unue. Ŝi diris, ke mi ĉiam havas mian parolon preta. Post ĝi ŝi komentis, ke ĉiuj el miaj paroloj menciis kinofilmojn.

Estis ino kun kampara parolmaniero, kiu parolis pri impostoj. Ne surprize ŝi estis konservativulo kaj ĉiuj el siaj fontoj estis el la konservativa vidpunkto. La instruistino ege atakis la pozicion, kiu estis ne kredebla kaj estis propagandaĉo.

Viro parolis pri la konstitucio. Li subtenas rajtojn, tamen li malaprobas aborton kaj neŭtralas pri samseksa edziĝo. Strange li estas la sola viro en la klaso, kiun mi ne deziras amori. Mi ne ŝatas, kiam samseksamo nomiĝas “vivmaniero”. Ankaŭ eĉ se ĝi estas, kiu utilo estas la konraŭleĝigado kontraŭ samseksa edziĝo. Gejoj kaj lesbanoj ekzistas senrigarde. Mi ŝatus scii la logikaĵon.

En mia komentoj mi konfuzis la vortojn objektiva kaj subjektiva. Ho! Mi ankaŭ certas, ke mi misliterumis la vorton “incendiary” (laŭvorte fajriga, sed figure koleriga). Mi estas treege embarasita, sed mi antaŭe menciis al ŝi, ke mia cerbo ne bone funkcias, do probable ne ekzistos surprizo al ŝi.

Mi ĉiam pensis, ke Duio timis de mi (pro tio, ke li estas (edzigita) aliseksamulo kaj mi allogas lin), sed dum nia grupa parolo (kiun laŭ mia memoro mi menciis), li nomis min bela, kaj post la ĉi-vespera klaso li diris, ke mi fartis bone.

• En Analizo de sistemoj, la viro, kiu komence fia rigardis min nun demandas demandojn al mi. Ni estos en unu aŭ du retaj klasoj kune sekvsemestre.
• Ronda kaj mi parolis. Nun, ŝi denove ne parolas al mi. Mi verŝajne restis tro longe; homoj bezonas rompon for de mi. Mi eksiĝis el MySpace kaj aliaj sociaj TTT-ejoj. Homoj ne povas toleri min dum pli ol mallonga daŭro, do mi uzanta tiujn estas senbezona.
• Patro diras, ke se la parto, kiun mi mendis estas malĝusta, li ĝuste gluos la ĉapon al la ŝaftujo. Espereble la parto haveblos en ĉi tiu semajno (eble morgaŭ).
• Mi malamas la gepatrojn alporti al altlernejo min. Mi ne konsciis, kiom da libereco mi atingis antaŭ ol ĝi paneis. Ankaŭ patro denove insistas iri tro malfrue, kaj denove parolas al sin.
• Komputiko aĉas. Mi esperis, ke la kampo estus lasi min izole labori, sen iritado de homoj. Mi havas neniajn sociajn lertojn kaj estas universale malamegita. Mi malamas la kurson Analizo de sistemoj, sed ŝategas la kursojn la hispana kaj (la misnomita) TTT-programado. La sola afero, kiun mi aŭdas en miaj komputikaj kursoj estas pri parolado al homoj; kompatindaj homoj.
• La finaj du kursoj, kiujn mi bezonos por akiri mian diplomon nur haveblos en alia urbo kaj mi ne scias, kiel mi atingos ĝin. Agrablus se mi povus lerni aŭti, sed ni elmontris, ke tio ne estas eblaĵo.
• Post tio, kiam mi atingos mian diplomon mi zorgas pri tio, kiel mi atingos laboron. Mi estas malkompetentulo; mi estas ĝena, do neniu volos dungi min; mi ne havos sperton; mi ne havos referencojn (mi certas, ke neniuj el miaj instruistoj havas ion ajn bona diri pri mi); k.t.p.
• Mi serĉas novan blogsistemon. Mi trovos taŭgan antaŭ la eldonado de WordPress 2.7-a. Mi ne subtenos produktaĵon estrate de iu (Matĉjo), kiu tiom malamas kaj mistraktas min.

Antaŭ du semajnoj mia biciklo paneis. Estas problemo kun la kovrilo de la kranko, la fadenoj estas fajlitaj. Li proponis, ke li povis bolti aŭ glui ĝin, sed neniam faris ion ajn. Finfine mi hieraŭ telefonis al la kompanio, kiu vendis al mi la biciklon, diris al oni tion, kion patro diris, kaj petis novajn partojn. La viro al kiu mi parolis diris, ke li, bazita sur la informoj, kiujn mi donis, estus sendi al mi novajn krankon kaj pedalojn. Patro havis ataketon pri tio. Ne estas la kranko; estas la kovrilo de la kranko kaj specife la fadenoj de tio. Li faris diagramojn, kvazaŭ tio estus helpi post kiam mi jam mendis la krankon. Tiam li faris la saman al patrino, kvazaŭ ŝi povus ĝuste aperigi la ĝustajn partojn.

Mi estas tiom kolera al li. Li diris, ke estis io, kion li povus fari, sed neniam faris ion ajn. Tiam, kiam mi provis atingi la partojn bazita sur la limigita informo, kiun mi havis, li havis ataketon. Li sciis tion, kio estis malĝusta, kaj ke mi ne sciis, sed li ne riparis ĝin, li ne telefonis la kompanion (la telefonnumero estas en la manlibro, kiun li havis), kaj li faris akiri la partojn mia respondeco tamen mi ne havis plenan ideon pri tio, kio estis la problemo.

Mi aĉetu novan biciklon el la loka biciklovendejo kaj lasas la profesiulojn tie ripari ĝin. Mia aktuala estas malfacile riparebla kaj patro estas nefidinda. Dum la printempo mi volas trovi kurson pri prizorgo de biciklado por fini tian dependeco, se eble.