Ne multe okazis. La direktoraro elsolvis la ĉambrojn por ĉiu klaso. En Komercarto 100 ni vidis prezentadon. Mi malkonsentas kun komerco ĝenerale (samkiel en Direcktado 110). Sed mi supozas, ke estas la stato de la homaro: egoisma kaj avareco, kaj tiuj kun moralaj ideoj pri la traktado de siaj proksimuloj estas nejuste regataj.
La instruisto menciis, ke la nuna, juna generacio en Eŭropo nur parolas la anglan, escepte de kun siaj gepatroj, kiuj ne parolos ĝin. Mi ne kredas tion; mi opinias, ke ĝi estas reva. Multe da peno estas bezonita en la akirado de nova lingvo. Aldone lerteco estas bezonita; do, nur tiuj, kiuj havas la lertecon lerni la anglan povos sukcesi, ĉu ne?
Krome mi opinias, ke ĉiuj parolanta la saman ĉeflingvon estas malbonan (mi certas, ke la plejmulto de lingvosciencistoj samopinius). Helplingvoj klare gravas, sed komuna ĉeflingvo detruos la lokajn kaj ni jam scias, ke tio estas malbona: kun la lingvoj ankaŭ mortas la kulturoj (respekto de diversaj kulturoj estis unu el liaj punktoj; kia kontraŭdirado!).
En Tekstprilaborado ni diris la aliajn studentojn pri ni. Mi malŝatas tion, sed mi travivis ĝin. La bela viro, kiu estas en du el miaj klasoj nomiĝas Kalebo. Li studas esti aŭkciisto. Mia onklino ankaŭ estas en ambaŭ el la klasoj, kaj ŝi menciis, kiel amorveka Kalebo estis, kiam li elmontris aŭkciadon en la antaŭa klaso. Mi volis diri, ke li ne bezonis aŭkcii por esti amorveka, sed mi ne diris tion pro la verŝajnaj sekvoj (mi ne volas lin eviti min kaj mi ne jam pretas elŝrankiĝi al mia tuta familio).
Ni devas fari du ĉapitrojn en tiu klaso, pro la lunda ferio (tago de Martin Luther KING, Jr., la iniciatinto de egalaj rajtoj por nigruloj en Usono, murdita pro siaj penoj).
