Pli ol monato post kiam mi sedis peton, mi hodiaŭ ricevis retleteron: mi havas SVN-deponejon. Tre amuze! Mi ne certas, ĉu mi faru tion. Maĉĵo kaj plejparto el la resto da la disvolvantoj malamas min; mi ne povus registriĝi kun mia preferita nomo (zooplah), sendube ĉar mi estis ŝtopita (ĉar ili malamas min); k.t.p. Mi ne certas, ĉu mi volas eniri regnon kun etoso de malamo kaj malamikeco al mi.
I previously mentioned my intention to make Bojo. Bojo is a way to keep people posted of your life by posting short messages to your blog. Bojo is designed to be kinda like Twitter. The name (pronounced boy-o) is Esperanto, for bark.
Version 0.2 is here. It has a simple PHP function, bojo(), that you can use anywhere in your theme. You can also use widgets to place it in your sidebar without any knowledge of programming. From my preliminary testing, it’s compatible with WordPress 2.5.
I requested to have this hosted on the WordPress plugins directory and was denied (surprise, surprise, given the team’s past and current animosity toward me). The main reason I wanted it hosted there is so if I got any users, they’d be alerted of updates. It should have a short release cycle, so I doubt I’ll need version control (Subversion or whatever). If I do, I guess I’ll go over to SourceForge. They host my RSS reader and don’t seem to have any problems with me.
bojo() function is called, be it by a widget or directly).In a comment in the article The Next Generation C++, the known Interlingua proponent who calls himself Almafeta compares C and Esperanto. He says that both are only at the top of their respective game because they were there first, and they’ve both had to go through numerous revisions. Though I normally blog in Esperanto, I will post this in English, since surely Esperantists will already know how good the language is.
Both C and Esperanto are at the top of their game because of superiority. With C, it’s not the superiority of C itself, but the superiority of UNIX, which included a C compiler by default (for recompiling the kernel). Other programming languages never had a chance. Now to be successful, a programming language must be C-like, plain and simple. C#, Java, PHP, Perl, JavaScript, etc. are all based on the C syntax. Others, like Python, have gained a fair amount of success despite not being truly C-like, though the C operators are still used. What other language could be used is open to question. I’m a fan of Object Pascal, as readers should be aware, but it can’t do much that C++ can’t. It can do those things more safely and more intuitively, but not better. Declarative languages might be a suitable replacement, but imperative languages still have at least two benefits: they’re faster and they’re easier (you could very well make a C program with no math whatsoever).
Esperanto trumped because it’s simply better. It came in and took over Volapük. Esperanto hasn’t gone through many revisions. Zamenhof, the initiator of Esperanto, in response to criticisms by Western Europeans, tried to push a reformed Esperanto, but it was rejected by the majority of Esperantists and served as a basis for the (now endangered) offshoot Ido. Other reforms or “revisions” have been proposed, but none accepted by the majority. The most popular is probably Riism, which was a solution to a nonexistent problem.
It proposed to remove sexism in Esperanto by the introduction of the pronoun ri and the “suffix” iĉ. The problem with ri is that it’s unnecessary; the gender-neutral pronoun ĝi can be used (actually, it was already used for that purpose in Fundamento de Esperanto). Also, Esperanto is an isolating language and so, doesn’t have suffixes. There’s no difference between a morpheme and a word in Esperanto. Thus, you can already use vir if you want. And no, that doesn’t mean that virbovo can mean either bull or minotaur since in modern usage, vir means male rather than man.
In fact, the only other language that has a chance against Esperanto is Interlingua (de Gode). But it too has a fatal flaw: it doesn’t have the same purpose as Esperanto. It’s designed for passive reading and Esperanto is designed for active communication. Interlinguists try to play off the lack of instant recognizability as a lacking in Esperanto, but it’s not; it was never designed to be instantly recognized. Interlingua can’t be instantly recognized either; well not for a native English speaker with good knowledge of Esperanto like me anyway. We can only imagine how the Chinese and Egyptians feel about it then. We’re ignoring here that Interlingua is as complicated as ethnic languages, but Esperanto is not (some claim that even Esperanto is too complicated for those without a gift for languages, but I learned it, despite my failures in other languages).
La nova eldono de la paskala kompilumilo Free Pascal (Libera Paskalo) haveblas. Ĝi nun denove estas havebla por DOS, kaj havas multajn novajn trajtojn el Delphi de Borland (kaj ankaŭ ŝablonoj–subteno por klasoj kun diversaj primitivaj datumtipoj).
Ĉi tiu bonega novaĵo; unu el la plej bonaj kompilumiloj por bedaŭrinde tro ignorita programlingvo (fakte unu el la plej bonaj liberaj kompilumiloj por iu ajn programlingvo).
I would like to introduce Renard. Renard is a plugin for WordPress that aims to make editing templates as easy for WordPress as it is for Blogger. It converts the code that is normally used by themes into an easier-to-edit format that highly resembles HTML, just like Blogger and MovableType do. The code that most themes use will translate flawlessly, but there are exceptions (since software with a version less than 1.0 can not be expected to be without bugs). Additionally, theme and plugin authors can define their own tags to make editing and extending themes even easier.
The lack of this functionality is one of the biggest complaints about WordPress. When I decided to apply for a spot in Google’s Summer of Code 2007, I applied to add this functionality to WordPress under the name Easier Template Tags instead of applying against one of the ready-made suggested proposals. Much to my surprise, I was accepted and I spent the summer of 2007 working on it. Renard is based on that effort.
Version 0.1 is little more than a rebranded version of the final version of Easier Template Tags that I gave to my mentor for final evaluation.
You might also be interested in Brian Meidell’s EasyTags plugin. It doesn’t go head-to-head against my plugin, since they don’t do the same thing; therefore, they could complement each other. However, if anybody wants to create a plugin that does do what mine does, I support that all the way. The point is user choice not developer ego.
Mia somera projekto estis krei kromprogramon por WordPress por ke neprogramistoj povu facile redakti etosojn en WordPress kaj ne devu uzi la aĉan kaj tute malliberan servon Blogger de Google (strange Google estas paganta por mi fari ĉi tion) aŭ la neliberan programon MovableType. Nun, mi havas test-pakaĵon elŝuteblan.
Nur instali kiel iu ajn kromprogramo. La instruoj estas en la anglaj, sed la mesaĝoj de la kromprogramo estas tradukitaj (se vi jam havas esperatigan instalon de WordPress). Kompreneble ĉi tiu estas libera, do vi povas sendi al mi la tradukojn (de la dokumentaro aŭ la de la mesaĝoj en aliaj lingvoj).
Mi esperas, ke la kromprogramo ne estas cimplena, sed vi povas sendi al mi raportojn pri eraroj kaj malfacilaĵoj al mia retpoŝto: zo o o po lo a ho heliko go mo a i lo punkto co o mo.
La templimo de la programo estas lundo, do bonvolu sendi antaŭ tiu dato. Mi volas pretigi ĝin por publika eldonado inter tiam kaj la komenco de septembro. Do, io ajn alia devos atendi venontan eldonon.
Usona gazeto nomis TTT-norman porparolanton Jeffrey Zeldman la reĝo de TTT-normoj. Li faris multajn bonajn aferojn al tiu celo en la 1990-jaroj.
Mi (vere mia patrino) akiris konton kun ISP en januaro de 1999. Antaŭ la fino de la monato mi havis TTT-ejon (per senpaga kunreklama servo). HTML (HiperTeksta MarkLingvo) estis facile lernebla, sed DHTML (Dinamika HTML) estis moda afero. Sed Mikrosofto kaj Netskapo havis siajn apartajn modelojn por DHTML, kaj ambaŭ TTT-legiloj estis ĉiu uzitaj de ĉirkaŭ duono el la retuzantaro.
Mi elektis subteni la modelon de Mikrosofto, ĉar Navigilo estis cimplena kaj sia DHTML-a modelo estis limigita. La mikrosofta modelo uzis la econ document.all por akiri ĉiujn el la elementoj en la TTT-paĝo. Aliflanke Netskapo uzis document.layers por akiri la tavolojn (per la elementoj layer kaj ilayer, kiujn ne alia TTTT-legilo antaŭe aŭ poste subtenis). Mi tamen estis feliĉa, kiam mi aŭdis, ke W3C (TTT-Konsorcio) havis normigan DOM-on (DOM = Dokumento-Objekta Modelo). Anstataŭ document.all.elem aŭ document.layers.elem oni uzas la metodon document.getElementById(elem).
Mozilo kaj Esplorilo subtenis plejparton de la normo je monatoj (la unuaj publikaj montaĵoj de ambaŭ estis en marto de 1999) kaj mi komencis uzi ĝin.
Kompreneble ordinaraj homoj ne zorgas pri normoj, ĉu? Nu, en 1999 estis komuna, ke oni devis uzi Esplorilon ĉe unu TTT-ejo kaj Navigilon ĉe alia. Normoj helpos, ke oni povas uzi la TTT-legilon, kion si volas. Por dungantoj (t.n. klientoj) la uzado de normoj estis pli malmultekosta kaj pli rapide farebla (la TTT-ejo publikiĝos pli rapide kaj malpli kare). Por TTT-disvolvantoj la avantaĝo estas malpli da doloro kaj koloro.
Bedaŭrinde ni ne jam tie. Ĉar Esplorilo 6-a ankoraŭ estas la plej uzata TTT-legilo, TTT-disvolvantoj ankoraŭ havas multajn aferojn. Certe oni povas diri, ke ĉar Esplorilo estas la ordinare uzata TTT-legilo, oni povas neatenti la aliajn. Sed tio ne atentas la ĉefan problemon kun Esplorilo: ĝi ne komprenas la kvanton de CSS kaj DOM, kion aliaj (malplimultaj) TTT-legiloj komprenas.
Esplorilo 7 estas pli bona kaj espereble per la kunlaborado de WaSP (projekto por TTT-normoj) la venontaj eldonoj estos eĉ bonaj. Sed la problemo estas, ke ordinaraj homoj tre malofte promocias. Do, aferoj ne estos pli bonaj ĝis aldonaj kvin jaroj.
Dum la unuaj tri semajnoj mi provis mian ideon. Nu, mia projekto estis por tio, ke mi anstataŭigus PHP-ajn funkciojn en la ŝablonoj per etikedoj (similaj al HTML-aj) en WordPress. Mia komenca ideo estis, ke mi anstataŭigu la funkciojn per etikedoj tuj (je ĉiu fojo en kiu la etoso ŝarĝas). Tio estis neeble farebla, do je la fino de semajno tria, mi agnoske diris venkon. Do malĝoje mi faris nenion dum la kvara semajno. Sed strange Matt proponis, ke mi nur ŝanĝis la etikedojn en la stilo-redaktilon (mia mentoro aldone proponis, ke mi kopiu la jaman redaktilon kaj adaptu al mia celo ĝin).
Mi faris tion kaj la kvina semajno estis la fina semajno antaŭ la mezterma takso. Mi mirige sukcesis. Tamen mi ne sentis inde. Tiam en la sekva semajno (proksimume) mi progresiĝis. Ĝi pli-malpli bone funkciis kaj mi eĉ ŝanĝis mian propran etoson (uzatan en ĉi tiu blogo) per ĝi (mi faris multajn ŝanĝojn al mia etoso, kaj vi vidos ilin je la sekva bloga aktualigo (2.2.2 aŭ 2.3, kiu ajn estas unua)). Mi nun estas preta por publika testado (mi pretigos ĝin dum la sekvaj kelkaj tagoj) kaj sentas, ke mi indas la finan du mil dolarojn (mia konscienco turmentis min pri la unua du mil, kiu mi ne indis).
La PHP-a fondaĵo anoncis, ke estos limigita prizorgado de PHP 4-a en 2008 kaj PHP 4-a ne plu prizorgiĝos ekde aŭgusto oka de la sama jaro. La PHP-a fondaĵo proponas, ke disvolvantoj, kiuj uzas PHP-on 4-an ĝisdatigu siajn programojn.
Ĉi tiu estas bona por mi. WordPress uzas PHP-on, kaj mi estas disvolvanta kromprogramo dum la somero. Aktuale ni devas ne uzi trajtojn ne haveblajn ĉe PHP 4.2-a, kiu estas ĝeno. Espereble sufiĉa nombro da aplikaĵoj uzos PHP-on 5-an (aŭ pli altan), gastigantoj aktualigos sian eldonon, kaj ni povas uzi allasindan eldonon ĉe WordPress. Oni povas revi, ĉu ne?
Motorata per WordPress 2.7
Bad Behavior has blocked 31 access attempts in the last 7 days.